ks. Łukasz Wacław SChr, Poznań
Kanoniczny obowiązek prowadzenia świętego życia
Artykuł pochodzi z miesięcznika "Msza Święta" nr 04, październik - listopad - grudzień 2026
wydrukuj ten artykuł„Wierni mają prawo do otrzymywania od swoich pasterzy pomocy z duchowych dóbr Kościoła, zwłaszcza słowa Bożego i sakramentów” (kan. 213 KPK). Przytoczone prawo, zawarte w kodeksowym katalogu praw i obowiązków wszystkich wiernych, wiąże się ściśle z powszechnym powołaniem do świętości. W Kodeksie Prawa Kanonicznego sformułowano je jako ciążący na każdym chrześcijaninie obowiązek prowadzenia świętego życia. Skoro wierni – każdy stosownie do swojej pozycji – winni zmierzać ku świętości (zob. kan. 210 KPK), mają również prawo oczekiwać w tych dążeniach wsparcia ze strony swoich pasterzy. Pomoc ta urzeczywistnia się przede wszystkim przez gwarantowanie wiernym dostępu do duchowych dóbr Kościoła.
Wspomniany obowiązek dążenia do świętości prawodawca kościelny ujął w kan. 210 KPK, który stanowi: „Wszyscy wierni, zgodnie z własną pozycją, winni starać się prowadzić życie święte, przyczyniać się do wzrostu Kościoła i ustawicznie wspierać rozwój jego świętości”. (...)
