ks. Tomasz Mikulak SChr, Poznań
Dziękuję... Przepraszam... Proszę...
Artykuł pochodzi z miesięcznika "Msza Święta" nr 02, kwiecień - maj - czerwiec 2026
wydrukuj ten artykułJak przed pięciu laty, pisząc pierwszego „wstępniaka”, tak i teraz – z pewną bojaźnią i drżeniem – kreślę wyrazy i zdania, kiedy przychodzi zmiana i czas rozstania się z pierwszą stroną „Mszy Świętej”… Czy spełniłem pokładane we mnie nadzieje? Czy właściwie realizowałem swoje zadanie? Choć stawiam przed sobą te pytania, nie do mnie należy odpowiedź. Jednak jednego jestem pewny: uważam, że powinienem przeprosić, iż zmniejszona częstotliwość ukazywania się pisma, która miała być jedynie przejściowa, okazuje się nadal trwać (co jest zresztą opatrznościowe, bo pozwoliło to na osiągnięcie wyższego poziomu, jeśli chodzi o walory zewnętrzne edycji pisma).
Nade wszystko pragnę dziękować wszystkim, którzy przyczyniali się do powstawania kolejnych numerów „Mszy Świętej”, od Autorów przez Zespół redakcyjny – merytoryczny i graficzny – po każdego Czytelnika. Wspólnie wykonaliśmy kawał dobrej roboty. Podejmując zagadnienia związane z liturgią, chcieliśmy pokazać jej podstawy, fundamenty, jej rozwój w czasie oraz jej różne elementy. Te kilkuletnie poszukiwania i rozważania okazały się też czasem refleksji nad soborową Konstytucją o liturgii świętej „Sacrosanctum Concilium”. Staraliśmy się przybliżać również program duszpasterski Kościoła w Polsce, ukazując bądź uwypuklając niektóre tematy wynikające z kolejnych haseł towarzyszących działalności i refleksji duszpasterskiej. Pokusiliśmy się nawet o charakteryzowanie życia kościelnego obecnej doby.
Zabiegaliśmy, aby na naszych łamach obecne było to, czym żyje Kościół, dlatego na stronach pisma znalazły się artykuły przedstawiające postać Świętego Józefa w roku poświęconym jego szczególnej czci czy te związane z przeżywaniem Roku Jubileuszowego. Nie zabrakło też odwołań do jubileuszowych rocznic ważnych kościelnych wydarzeń (1700 lat Soboru Nicejskiego, 170 lat dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, 20-lecie Aktu Zawierzenia Świata Bożemu Miłosierdziu). Przywoływaliśmy też inne ważne postaci, które mogą stać się przewodnikami po drogach życia i realizacji powołania: to przede wszystkim Święty Jan Paweł II i Błogosławiony Stefan Wyszyński, dalej wyniesieni ostatnio do chwały ołtarzy Błogosławiona Rodzina Ulmów i Błogosławiony Stanisław Streich, Czcigodny Sługa Boży Kardynał August Hlond, Założyciel Towarzystwa Chrystusowego oraz Czcigodny Sługa Boży Ojciec Ignacy Posadzy, Współzałożyciel Towarzystwa, a także chrystusowiec ks. Paweł Kontny, kapłan, który przed ponad 80 laty jak dobry pasterz oddał życie za powierzone swojej pieczy owce, stając w obronie godności i czci niewieściej. Stawialiśmy ich jako przykłady do naśladowania, jako świadków nadziei czy uczniów-misjonarzy…
W tworzeniu i wydawaniu kolejnych numerów pisma przyświecało nam pragnienie kształtowania prawdziwego ucznia Chrystusa, Jego świadka i herolda Jego obecności oraz działania, przyświecało nam też pragnienie formacji prawno-kanonicznej, liturgicznej i biblijnej wszystkich wiernych, a także poszczególnych ich grup, jak nadzwyczajni szafarze Komunii Świętej, Liturgiczna Służba Ołtarza, muzycy kościelni. Dziękuję również wszystkim Autorom homilii zamieszczanych w „Dodatku homiletycznym” każdego numeru „Mszy Świętej”.
W dziewięćdziesiątym roku istnienia czasopisma żywię ufność i nadzieję, że dalej będzie trwało i się rozwijało. Bo wykorzystując zdobycze techniki i cywilizacji oraz wszelkie możliwości, jakie one dają, rzeczywiście – zgodnie z zaleceniem kard. Augusta Hlonda, naszego Założyciela – „będziemy szerzyć znajomość Mszy Świętej w tym celu, by wierni, przejęci znaczeniem Najświętszej Ofiary, uczestniczyli w niej możliwie codziennie i z największą korzyścią, a Chrystus będzie mógł wszędzie być głoszony…”.
